Santral Değil Adeta Çalışma Kampı

Yunus Emre Termik Santrali’nde işçiler sadece ödenmeyen maaşlarla değil, aynı zamanda can güvenliklerini ve insan onurunu hiçe sayan korkunç koşullarla da mücadele ediyor. İşçilerin sahada yaşadıkları hak gaspları şu şekilde;

Maaş Gaspı ve Zorunlu İzin Dayatması: 

İşçiler tam üç aydır maaşlarını alamıyor ve geç yatan maaşlar sorunu santralde ilk defa yaşanmıyor. Ayrıca işçiler Haziran ayında zorla ücretsiz izne çıkarılmak istendi; işçilerin itirazı sonucu yönetim geri adım atarak bu süreyi 10 güne düşürmek zorunda kaldı.

Eldivenini ve Maskeni Kendin Al:

İşçilere kış aylarında sadece birer tane iş kıyafeti verilirken, yaz aylarında hiçbir kıyafet verilmiyor. Çalışırken hayati önem taşıyan eldiven ve maskeleri işçiler kendileri temin ediyor. İşverenin verdiği ekipmanlar hem yetersiz hem de standartlara uygun olmadığı için işçiler kendi maskelerini ceplerinden parayla alıyor.

Ambulans Yok, Can Güvenliği Yok:

Ağır ve tehlikeli iş kolunda olan işletmede herhangi bir ambulans bulunmuyor. Bu durum, acil bir vakada hastaneye yetişme imkanlarına dair ciddi kaygılar yaratıyor.

Hurda Servislerle Her Gün 60 Kilometre:

Santrale ulaşmak için her gün 60 kilometre yol yapan işçiler için teknik şartnamede “3 yaşından büyük araç kullanılamaz” şartı bulunmasına rağmen; işveren işçileri 10-12 yıllık bakımsız ve eski servislerle taşımaya zorluyor.

Bakanlık Yetkiyi Onayladı, Söz Sırası İşçide

Bu kölelik düzenine boyun eğmeyen 350’nin üzerinde enerji işçisi; koşulların iyileştirilmesi için sendikamız DİSK/Enerji-Sen çatısı altında örgütlendi. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, sendikamızın yaptığı başvuru üzerine Toplu İş Sözleşmesi (TİS) görüşmeleri için yetkiyi resmen tespit etti. Beypazarı’ndan yola çıkan işçilerin talepleri çok net: Aylardır gasp edilen tüm alacaklar bir an önce yatırılsın ve Toplu İş Sözleşmesi görüşmeleri derhal başlasın!

Haklarımızı alana, sözleşme masasını kurana kadar direnişimiz sürecek!